Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
YAHYA KEMAL BEYATLI
ece Dedi:
on Mart 25, 2009 at 3:40 pm
yahya kemal beyatlıyı çok sewiyorum.şiirleride süper hele sessiz gemi daha daha güzell
halit erdal canbaz Dedi:
on Nisan 6, 2009 at 10:40 am
bu şiiri okurken yürekten aşık olan herkezin mutlaka göz yaşı yada kalbin sızladığı anlar oluyordur,benim hem gözlerim hemde kalbim ağlıyor bi çare…….
zeynep Dedi:
on Haziran 19, 2009 at 4:42 pm
şiiri çok meğendim insan okuyunca okuyası geliyor:)